اوکی ولی اینکه سیم شارژرت جلوی راه نیست

و کاغذات کل خونه رو پر نکردن

و همینطور صدای داد زدنت سر کارمندات نمیاد

و دیگه ظهر بعد از ناهار نمیرم تو بغلم کسی بخوابم که با قلقلک دادنم بخندونتم و با شوخیاش جیغمو دربیاره

و مهم تر از همه...اینکه نیستی..

خیلی عذاب میده

زنگ نزدم بهت..دو روزه..شاید چون میدونم اگر بزنمم فایده ای نداره

دلم برات تنگ شده..میگم عادت کردم ولی بعید میدونم واقعا کرده باشم..

الان فردای روزته...ولی بازم روزت مبارک :)