جدیدا به هیچ چیز زیاد فکر نمیکنم.

بلاک شدن، قطع ارتباط کردن، کات کردن، بد دادن امتحانا

هیچی به اندازه قبل برام دردناک نیست.

یه هیولای دردناک گنده وسط قفسه سینم جا خوش کرده که نمیذاره به غم های روزانه‌م فکر کنم.

دلم واسه ورژن قبلی خودم تنگ شده.

کاش میشد از این شت گذر کنم..نه به جلو

به عقب!

- دلتنگتونم..نمیدونم چرا انقدر راحت فراموش میکنین

نامردا لایق این نبودم که بعد از اینهمه مدت یه سلامی هم به من بدین؟:))))